I was going through trash and found this. Felt like keeping it.

Due to sever stupidity and paranoia this user's been dead for 2 years.

აღმოსავლეთში მინდა

რაღაც პერიოდები მაქვს ხოლმე აღმოსავლური შეტევების. ამის წინაც, მორიგ მივლინებაში მივდიოდი, ამჯერად 2 დღიანში; ჩანთაში საფულე, პასპორტი, iPod-ი, ტელეფონი და ჟაკეტი მედო და საშინლად მიხაროდა იმაზე ფიქრი, რომ შემეძლო აი ამ წამში სულ სხვა მიმართულებით წავსულიყავი და თავი ამომეყო ნეპალში. თავისუფლების ამ ლეველზე განცდა არი ჩემთვის მიზეზი, რატომაც ვიღვიძებ დილით.

საქართველოს საელჩოს მივწერე დელიში; ჩამოდიო, იქნებაო პოზიციაო შენთვისო. ღმერთებოოო! რამდენგან მაქვს წასასვლელი!!! და რამდენი ჯანმრთელობისთვის სასარგებლო რაღაც შემიძლია გავაკეთო.

* დავრჩე თბილისში და შვილივით რომ მიყვარს იმ ორგანიზაციის წარმატებისთვის გავაგრძელო მუხლჩაუხრელად და 6 საათის ძილით მუშაობა.

* წავიდე დელიში და ვიმუშავო საქართველოს საელჩოში ინდოეთში. ვიყო ინტერნი, მაგრამ ვიცხოვრო/ვიბოდიალო/ვასხა ინდოეთში.

* წავიდე ნეპალში, ვაბშე უყველაფროდ, უმიზნოდ, იმ ზეცაში დაწერილი წიგნის ანაბარად. ვიბოდიალო რამდენიმე ხანი და შეიძლება ინგლისური ვასწავლო ნეპლელ ბაღნებს. თუ გამოვიდა ხო კაი, თუ არადა ხო ცუდი.

* პალესტინაში ჩავაკითხო ჩემ თანამშრომელს, just for fun და მერე იერუსალიმშიც ვინახულო ჩემი ძველი უმფროსი – დევიდიკო. აქაც გავასხავ.

just for fun–ზე გამახსენდა ევროპა და აშშ.

* სტამბული ერთ სიმპათიურ, ერუდირებულ, ძალიან მაგარ ახალგაზრდასთან.

* პარიზი შობას ერიკასთან (სავარაუდოდ ჯეFიც წამოვა).

* ვარშავა შობამდე ან შობის შემდეგ მაია, მათეუშ და ანდრჟეისთან.

* ლას ვეგასი.

* თბილისი ჩემ ყველაზე ახლო მეგობრებთან, ჩაფსმამდე რო მაცინებენ ხოლმე, ახალ წელს ჩემს ახალ სახლში.

adjective of the month: indecisive.

დეპრესიის მენსტრუალური წმენდა და ჰორმონების ზეიმი ქვია ამას.

ვზეიმობ კომუნიზმის მოუნელებელ პორციაზე აყვავებულ ფოლკლორს;

ვზეიმობ იმას, რომ ხვალვე შემიძლია სადაც მინდა წავიდე და ყველგან ხალხს ვეყვარები;

რომ თხის თბილი რძე თავზე ძაან სქელ მონაქაფს იკეთებს და მაინც ვსვამ;

რომ ორშაბათს და ოთხშაბათს ქალებს თმის დაბანა არ შეუძლიათ - ძმის ან მეუღლის სიკვდილი იცისო - და ამ ქალებს რომ დიდ პატივს ვცემ ბრმა, გულწრფელი რწმენის უნარისთვის;

რომ უშგულში შიმშილით გული მიმდის და ადგილობრივი ხალხი შხარას შესაშური სუსხით მიხურავს "მასპინძლის" კარს- არავისი ნათესავი ვარ და საკუთარ თავს მევე უნდა ვუშველო;

რომ კახეთში ერთი ისეთი ქირურგი ჰყავთ, რომ ჩაქაფულისგან ცხვარს აწყობს;

რომ ხმალი კი არა, ხევსურეთის მიწა დაიჟანგა...

ბავშვობაში დედას დავემუქრე - რომ გავიზრდები შენზე წიგნს დავწერ მეთქი. ალბათ მაშინაც ვხვდებოდი, რომ ემოციების ტკივილამდე განცდა გხდის შემოქმედად. ტკივილ ნარევი, მომაკვდავი ფოლკი ჩვენიც ამას მიშვრება.

თვის ორგაზმული სამსახური: გენებთან ჭიდილი.

ადუღებული ასფალტის სუნს უნიჭოდ აყვავებული და თავშეუკავებელი თუთის სუნი ერევა და გულს მირევს. სწრაფად ვცდილობ გავერიდო უაზრო ბავშვებს, რომლებიც თავისი მშობლების შეცდომის გამოსწორებას თვითდამკვიდრებით, ანუ კისერზე ძარღვებ დაბერილები "ომობანას" თამაშით ცდილობენ.

ეს ის დედამიწაა, სადაც შენს შემდეგ შვილის დატოვება გენერვიულება.

ხოლმე მინდება ჩემი რეალობები მოვკუჭო და shift+delete-თ წავშალო.

ვზივარ შინ და საკვებად ვუსმენ ეკოს.

- "მამაო ჩვენო, მამაო ჩვენო, შე დედამიწის გამჩენო!"

ცა მომენატრა.

რამდენი ხანია ცასთაც ახლოს აღარ ვყოფილვარ. ყველაზე ახლოს ცასთან 2007 წელს ვიყავი, 2007 წლის 7 ივლისს, ღრუბლებს რო ვსუნთქვადი მაშინ, პლანეტები ერთმანეთს ციმციმში რო ეჯიბრებოდნენ მაშინ; და მე რო ამ ყველაფერს შუა ღამისას ერთი დიდი გორაკიდან - მუხლამდე ბალახში ჩაწოლილი რო ვუყურებდი მაშინ. ზოგი ხალხი ხოლმე ცას რო უყურებს ღმერთზე ეფიქრება, ღმერთს ეძებს, ღმერთს ხატავს. ...მე კიდე სუ იმაზე მეფიქრება, ამ ღმერთზე ფიქრით და ხატვით სილამაზეების და გენიალურობების აღქმას როგორ ვიქრობთ დასაწყისშივე, რო თვალების/ყურების მიერ აკრეფილ კა-ეfს კანზე ხანჯლებად ამოსვლის უფლებას არ ვაძლევს. მორჩილება იმის მიმართ, რაც მასწავლეს, ახლის სწავლის სურვილს აჩლუნგებს.

ვერ დანახულის სიყვარული ყველაზე იოლი სიყვარულია (...და დამღუპველი). აბა, როგორ ფიქრობთ, რატო გიჟდებიან პატარა გოგოების ტვინები "თეთრ ცხენებზე და კიდე პრინცებზე"? იმიტო რო, როგორც უნდათ ისეთები არიან ეს პრინცები, რასაც უნდათ იმას უკეთებენ, როცა უნდათ მაშინ აქვთ სექსი. ძაან საყვარელია ეს ყველაფერი, იმიტომ რო არ არსებობს. კიდევ მინდა ვიოცნებო, იმიტომ რომ არ არსებობს. ოცნებას და რეალობას ვმიჯნავ ჩემი ოცნებით მიღებული 2გაზმით და ოჯახს ვანგრევ 30 წლის (ან უფრო პატარა) ასაკში. ...და ეს შემომსკდარი მასალა მედღაბნება ოცნებაზე.

რაც შეიძლება შორს უნდა რო ვიყო, რო გამაოცნებოს და ბედნიერად იყოს ამიტომ. ... მე კიდე არ ვარ ღმერთებისთვის და ოცნებებისთვის დაბადებული. მე იმ ბალახებით გაჭრილი თითიდან წამოსული სისხლის გემო მინდა რო გავიგო; თითებს შორის ღრუბლები მქონდეს და შეგროვებას ვცდილობდე ამაოდ; კოსმოსის სიდიდის გააზრება რო მე და ჩემ გორაკს გვაპატარავებს, მაგ გრძნობით გამოწვეული პატარა ხანჯლების ტალღა მინდა კანზე.

თვის სიტყვა: მიწა.

Why do I always get a blood rush in my head when I see the name?!

Pain of the year: past.

xmas sux!

new year sux!

my birthdays suck! მოჩვენებითი ყურადღება fuckin sux!

living alone sux! being sick with nobody to make you a cup of tea SUX!

thinking of a better future sux, god damnit! Georgian citizenship sux!

it sux to be me rite now, it's just not cool at all.

ჩემი თავშესაფარი სხეულზე გადმომაქვს.












Enso - wiki

Dharma Wheel - wiki

დღეს დილით, სამსახურში ამოსასვლელ შუქნიშანთან მანქანამ დამარტყა.
მწვანეზე გადავდივარ, როგორც წესი და როგორც წესი ტიპი წითელზე არ აჩერებს და არც იმაზე დავარდნილ ადამიანს რომ ხედავს. ...ან ვერც ხედავს.

კარგად ვარ.
ხელი მტკივა ოღონდაც.
პროსტა ამდენ სიძულვილს რომ მიგროვებს ყველა ქართველი ადამიანი ვისაც შევხვედრივარ, ა იმ სიძულვილს რა ვუყო არ ვიცი.

...და ამ დროს ვხვდები რას გრძნობდა ჰიტლერი ებრაელების მიმართ.

paradox of the month: Achilles and the Tortoise

Yes I got stoned!
Yes they gave me crap!
No I don't care!

I'm chasing my thoughts that are playing hide and seek in my head right now. My hands are gaping through the steamy dream scenes. I'm having a green blue aura around me as a shield from the pain you're trying to give me. Scan your heart some time, baby, do it for us some time.





Dream of the day: Siddhartha

Life = chain of relationships.
My life = cyclical movement of arrows- always moving ahead without any destination in front or any goals behind.
I'm loving it.
Mateusz and Andrzej are coming in October. Kurwa, I'm excited! I think they are the happiest friends I've ever had.
Gdańsk = best thing that happened to me in summer of 2009 (life wise. Life- see my definition above).



Word of the day: Testosterone

Affair in a detention room.

მხოლოდ ადამიანებს უჩნდებათ კითხვა "რატომ" და გამოსავალს "რატომ"ში ეძებენ.
არადა ყველაზე მეტად "რატომ" არ გვჭირდება.

შემოქმედებითი წერის დროს "მე ვარ"ს იყენებენ ადამიანები/ქალები, ვინც სექსუალურად ფრუსტრირებულია. ამ შემთხვევაში სექსი არ ნიშნავს მხოლოდ "შეყავი-დაიცალე"ს, ამ შემთხვევაში მხოლოდ თვალებით და თითებით ფლირტიც სექსია.

ჭკუას მხოლოდ ბუდისტები ვერ სწავლობენ. ჭკუას ვერ სწავლობენ ანუ 'ამას აღარ გავაკეთებ მეორედ" არ არსებობს.

და კიდევ იმას ვხვდები, რომ ახალი ადამიანების გამო გაჩენილი გრძნობების გამო მოვდივარ აქ ხოლმე. და ამ ადამიანების მიხედვით შემიძლია ვთქვა ცხოვრების რა ეტაპზე ვარ ხოლმე.

ეს კონკრეტული ჩემი ავიტამინოზის ბრალი/შედეგია.

თვის სიტყვა/დასკვნა : ბუდისტი.

Forgive me dear journal for I've sinned. My last confession was 2 months and a half ago.

მე ისევ მარტო ვარ, მიუხედავად იმისა რომ ძალიან ბევრი ხალხია ჩემს ირგვლივ.

ბევრი დასაწერად მაგარი იდეები მქონდა, მაგრამ მნიშვნელობას ვერ ვხედავ რატომ უნდა დავწერო. ან კიდევ _რომ დავალაგო მერე რა?! რომ ავირჩიო მერე რა? ერთი გზით ვერ დავდივარ, ბევრ გზებს ვირჩევ ერთდროულად. ვიფიტები. არადა, ჩემს უკან ვიხედები და ვხედავ რომ გზების არჩევანიც კი არ მქონია.

არა მგონია დეპრესია ოდესმე ანებებდეს ადამიანს თავს, რაც უნდა მოდაში იყოს ბედნიერება.

აღარ მინდა თვალთმაქცობის ქვეყნებში ცხოვრება, ჩემში მოსულ სტუმრების სულებს მოჩვენებითი ბედნიერების აყროლებული სუნი ასდით. სხეულის კარს ვიკეტავ უკვე და მინდა მხოლოდ ჩემი თავის ვიყო. მოვახერხებ.

If only my body could catch up with my mind.

ე.ი თებერვალში გადამიცდა. არა უშავს, მარტში მომივიდა.
ელვა იდეები მომდიოდა ხოლმე, მაგრამ დასაწერად დაჯდომაზე ფიქრიც კი მტკენდა რაღაცას გულ მკერდის არეში.
უკვე მესამე კვირაა კახეთში ხარ მივლინებით. "ბავშვთა კეთილდღეობის პროგრამა"ს ვეწირები. თავიდან ძალიან მომწონდა ეს პროგრამა, ბავშვობაში წაკითხულ "გრძელფეხება მამიკოს" ჰგავს პროცედურებით (Daddy Long Legs). სოფლიდან ბავშვები წერილებს სწერენ ვიღაც ძიებს და ამ მიმოწერის შედეგად დაფინანსებას იღებენ და სოფელიც შენდება. აბა გამოიცანი საქართველოს რეგიონებში რა პრობლემებია ამ პროგრამის დასაწყებად? _ დიახ! ადგილობრივი სამღვდელოება ნებას არ რთავს კიარადა, კურთხევას არ აძლევს მშობლებს ბავშვები ჩართონ პროგრამაში! ადამიანურად ვნადგურდები ამდენ გადალესილ ტვინთან ყოველდღე ურთიერთობით.
მთელი დღეები გაღიზიანებული ვარ. არასოდეს ვიცხოვრებ პატარა "ქალაქში".

არა ვარ საცოდავი და ტრაგიკული
ნუ შემეცით, რა!

ხო იცი ძაან რო გეფსია და რო შეიკავებ და მერე ერთბაშად რო მოფსავ?!

ააააააააააააააააააააააააააააააააააჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰ.

კოსმოსი არ მყოფნის

იდეები ამოიწურა

ასეთ დროს რას აკეთებენ ხოლმე?

ჰო, აი მაგას.
დამანებოს რა ამ იდეამ თავი! მაინც არა ვარ გამკეთებელი... დეპრესია მაცოცხლებს. ... რაღა დროს ჩემი დეპრესია იყო არადა.
ეს ბლოგიც იმიტომ მაქვს რომ მხატვარი არა ვარ. აზრებს ვჯღაბნი. ვერაფერს ვალაგებ, არ არის ჩემი საქმე დალაგება. ვგიჟდები დამლაგებლებზე ამიტომ.
ეგზისტენციალიზმმა ამირჩია.
ბლინ!
რატომ შემიყვარდა?! ასე მხოლოდ ერთხელ მახსოვს ჩემი თავი და იმას 5 ჭრელი წელიწადი მოჰყვა მერე. აზრები სიზმრებს მიკონტროლებენ ...და მაინც თავს ნებას ვაძლევ და ფერადი ცარცებით ვხატავ ტვინის კიდეზე კაცის სახეს. და მინდა, ვინც ელემენტარულად მაინც ესალმება და მზერა მიაქვს, თვალები დავჩიჩქნო.
იცი რისი მეშინია? აი ამ ყველაფრის ნებას თავს იმიტომ ვაძლევ რომ ის აკვიატებული აზრი არ გადმოვიყვანო რეალობაში.

მაშიმშილებს. მე ჩემთვის მივდივარ რაღაც დიდისკენ და გზას მიღობავს, გზაზე ნამცეცებს მიყრის, რომლებმაც მერე უნდა მომწამლოს.
უკვე აღარ მეცინება, მარაზმია, მორჩი რა!

:user:

The whole departure cycle repeated itself with all its glorious details, the exact same details. but this time I knew it would be like it's going right now. it's ironic.
I feel so sorry for the sunflower people. ...I hate sunflower people, they don't have principles, they'd trade their pride for the sun_ for the warmth they don't even deserve. why should they ever get any credit for turning their poor pathetic heads to where it's warmer. that's all they do for sanity's sake_ stare at the sun, beg for the sun, not giving anything in return.

Fuck your royal highness, Mr Sunflowers. we're out of sun.
=)

დღიური კი არა დედა ტერეზას თვიურია აქ უკვე.
უოდა სახელსაც გადავარქმევ ამ ჩემს ბრილიანტ თვიურს.
”იზმებს” და ”ისტებს” რომ ვერ ვიტანდი ზუსტად ისეთ ხალხში მიწევს მუშაობა და მეც დედა ტერეზას ვემსგავსები.
ჰო ის კიდე, lol, ჩემ ბლოგს ვიღაც გურჯები კითხულობენ თურმე და ვეცოდები და მოწიწებით მელაპარაკებიან მერე ხოლმე. ...მოწიწებით lol. წიწ. ან კიდე არ იციან რაზე ვლაპარაკობ და ერთ აზრს ათას აზრად თარგმნიან ხოლმე უნიჭოდ და ეშინიათ კიარადა რავი მე. სტრაშილკაც ვარ. ვაი ძიედა. :user:

მე მეცინება. შენ?

Ignorance is FUCKING bliss!!!

აბა თქვენ როგორ წარმოგიდგენიათ, ყველაზე რთული მარტო მცხოვრები ადამიანისთვის რა შეიძლება იყოს? საჭმელი-სასამელი-დალაგება-დასუფთავება-ტანსაცმელი არ იგულისხმება, მატერიალურს არაფერს აქვს მნიშვნელობა. ...გაუპატიურება გადაიტანა, საყვარელ ადამიანთან დაშორება გადაიტანა, შიშები გადაიტანა, ავადმყოფობა გადაიტანა, ...ომი გადაიტანა_ უმწეობა, ტერორი, უსამართლობა, ხისთავიან ხალხთა ძალაუფლება გადაიტანა, იმიტომ რომ ამაყია. და იმიტომ რომ კიდევ გადაიტანს, იმიტომ რომ აშკარა აგრესია ღიმილს ჰგვრის და ეკლის პატარა ხმლები ამოჰყავს მისი კანის ზედაპირზე. სხვა რამე დარჩა ისეთი? ...

დარჩა

2 დღეა თბილისში ჩამოსახლებული ლტოლვილების სახლებში დავდივარ. ”ვეხმარები”, ...”ღვთის SUCKმეს ვაკეთებ”. შევეცი ყველა ადამიანს ვინც ასეთ საქმეში ერევა. ...თქვენ არ მოგისმენიათ იმ ხალხების აქცენტი, გაგიგიათ შეიძლება, მაგრამ არ მოგისმენიათ. ...შევეცი ყველა დონორ ორგანიზაციას, რომელიც მივა, ”გრეჩიხას” დაუყრის ტომრებით და გარბის CNN/BBC/SUCKMYTIT ნიუსში ინტერვიუს ჩასაწერად ”მათ ყველაფერი აქვთ დროებით აქ ცხოვრებისთვის”. ...შევეცი ყველა კარიერისტს, რომელიც ამ ხალხის ფონზე იქაჩება. ...ერთმანეთისთვის თვალებში ჩაგიხედავთ? თვენი უბნის გარდა გარეთ გასულხართ? საზღვარგარეთ ყოფნის დროს ფოტოების გადაღების გარდა რამე გაგიკეთებიათ? ...თქვენი თავისთვის ხელი გაგიშვიათ და გადაღვრილხართ მოხუცი ბებოს ცრემლებში და ერთი წამით მაინც დაგივიწყებიათ თქვენი ბოსი ამ მომენტში?

...მეცოდებით.

პათეტიკური ვარ, ...ვიცი. მაგრამ თქვენ არ იცით ადამიანობის სწორად მართვა. ცივი თანამედროვეობა ბოლოს მოგიღებთ.

მე წუხელ ლტოლვილი ადამინების აქცენტით ვნახე სიზმრები.
ვაღმერთებ მიწას, და მასთან ახლო ადამიანებს.

Ignorance is bliss, ...somebody grant it to me.